"Żyć to działać, to rozsiewać po świecie talent, energię, uczucie, pomagać w czasie teraźniejszym pokoleniom przyszłym." Władysław Stanisław Reymont

Historia szkoły

Historia szkoły 1945-1981

 

hist_szk.jpg [300x213] 

        Szkoła istnieje od 1945 r. W pierwszym roku szkolnym naukę podejmuje 42 uczniów. Pod koniec września jest ich 54. Warunki są fatalne, dzieci uczą w jednej izbie lekcyjnej, pracuje tylko dwóch nauczycieli. Brakuje jedzenia i nikt nie przejmuje się oświatą. W1946 r. szkoła liczy już 6 klas, choć warunki nadal są trudne. Powstaje harcerstwo i PCK.

Przełom lat 1948/49 przynosi zmiany – liczba dzieci wzrasta do 171, uczniowie pochodzą z Zawady, Krępska i Zabrodzia. W następnym roku szkolnym szkołę stopniowo zaopatruje się w meble. Klas jest siedem, a nauczycieli – czworo. W rok później dla 180 uczniów otwarto bibliotekę, która liczy 2000 tomów. Dzieci znajdują się pod stałą opieką lekarską, niebawem powstaje chór, który uświetnia szkolne uroczystości. Lekcje nie odbywają się już w klasach łączonych, szkoła ma trzy sale w głównym budynku, przedszkole mieści się w drugim. Warunki socjalne zdecydowanie ulegają poprawie.

W kolejnych latach, przy udziale rodziców, cała placówka zostaje ogrodzona. W budynku głównym założono centralne ogrzewanie, kanalizację ściekową; w końcu powstaje mały pokój nauczycielski. Wyraźnie odczuwa się brak sali gimnastycznej (tym bardziej, że przy szkole istnieje drużyna piłkarska), więc w kwietniu 1964 r. rozpoczęto jej budowę w czynie społecznym. Obiekt powstał w przeciągu pół roku.

W 1966 r. nastąpiła rozbudowa szkoły. Uzyskano trzy sale lekcyjne, pracownię, kuchnię, magazynki, łazienkę zaopatrzoną w natryski i ciągle trwają prace modernizacyjne. Powstają też pierwsze mieszkania dla nauczycieli.

 

Historia szkoły od 1945 roku


1945

wrzesień 1945 r.

Kierownik szkoły – Synator Hieronim Początek roku! Dzieci 42, klas pięć – praca ciężka bez podręczników. Pod koniec września wzrasta liczba dzieci do 54. Uczy dwoje nauczycieli. Brakuje jedzenia i nikt nie przejmuje się oświatą.

listopad 1945 r.

Po wielkich staraniach udało się zgromadzić młodzież na wieczorową naukę – jest ich 18. Dzieci same sprzątają i palą w piecach. Otrzymano dla szkoły krowę, ponieważ nie ma obory, musi stać w sąsiedztwie.


1946

styczeń 1946 r.

Z powodu przeniesienia się kierownika do innej szkoły nauka zostaje przerwana do września.   Kierownikiem szkoły zostaje p. Mituta uczy też jego żona. Szkoła liczy 6 klas, warunki są trudne. Powstaje harcerstwo i PCK.


1947/48

Przydzielono do szkoły koleżankę Weronikę Nowogródzką.


1948/49

Liczba dzieci ustawicznie wzrasta w związku z napływem ludności. W końcu roku jest 171 osób. Uczęszczają do szkoły dzieci z Zawady, Krępska, Zabrodzia.


1949/50 

Szkołę stopniowo zaopatruje się w meble, które robią w Człopie. Klas jest siedem, nauczycieli czworo, oprócz kierownika i żony pracuje jeszcze Adela Dankowska i Tadeusz Mrozik.


1950/51

Dotychczasowy kierownik p. Mituta zostaje przeniesiony na inną placówkę. Kierownikiem zostaje Teresa Rutkowska, oprócz niej pracują: Adela Dunkowska, Herman Alfons i Tadeusz Mrozik. Dla 180 uczniów otwarto bibliotekę, która liczy 2000 tomów. Dzieci znajdują się pod stałą opieką lekarską.


1951/52

Kierownictwo szkoły obejmuje p. Wanda Wojewódzka, uczą nowi nauczyciele: Janusz Wojewódzki, Zofia Gawrysiak.


1952/53

Dyrektorem szkoły zostaje Janusz Wojewódzki. Dzieci uczą nauczyciele: Wanda Wojewódzka, Tadeusz Mrozik, Adela Dunkowska, Zofia Gawrysiak. Chór prowadzony przez kierownika szkoły bierze udział w eliminacjach powiatowych, także urządzane są różne uroczystości. Szczególnie uroczyście obchodzi się Dzień Dziecka. Lekcje nie są już w klasach łączonych, szkoła ma trzy sale w głównym budynku, przedszkole mieści się w drugim. Założono nowe ogrodzenie wokół szkoły przy dużej pomocy Komitetu Rodzicielskiego (rodzice piłowali drzewo).


1953/54

W budynku głównym założono centralne ogrzewanie (kaloryfery i rury sprowadzono z innych wsi). Były trudności. Władze nie chciały pomagać – nie wierząc w powodzenie.


1955/56

Szkoła zajmowała 4 sale, przedszkole przeniosło się do trzeciego budynku, który był zajęty dotychczas przez GS. Zasadzono nowy sad, brak było wody w budynkach, kierownik czynił starania by założyć kanalizację wodną. Kanalizacja ściekowa była w budynkach.

 


1956/57

Jedną salę szkolną przegrodzono ścianą murowaną – powstał mały pokoik – na pokój nauczycielski. Kierownik szkoły czynił starania (rok wcześniej), by ze zniszczonego kościoła ewangelickiego wybudować świetlicę na wsi (kino nie miało gdzie wyświetlać filmów – robiono to w szkole, później wyświetlano w małej salce GS, którą przeznaczono na salę kinową. Jest ona w trzecim budynku szkolnym.

Kuria Biskupia zezwoliła na przebudowę murów kościoła. Prace rozpoczęto i w maju na Święto Pracy otworzono dużą salę na górze. Kino było już stałe. Duży wkład pracy był Janusza Wojewódzkiego. Władze powiatowe żądały naprawy pomnika. Oczekiwały tego od kierownika szkoły (chyba dlatego, że dużo pracował społecznie i był przewodniczącym FJN). Nauczycieli zatrudniono do prac społecznych, np. do wyborów Rad Narodowych.

 


1957/58

Odebrano 1-ą klasę z trzeciego budynku szkolnego od GS. Zwiększyła się liczba dzieci – były dwie klasy I.

 


1959/60

Wyraźnie odczuwało się brak sali gimnastycznej, klasy miały po 3 godziny wychowania fizycznego. Powstała Szkoła Przysposobienia Rolniczego (kierownikiem został kierownik szkoły podstawowej Janusz Wojewódzki). Dwie sale urządzono w trzecim budynku gospodarczym – jedną z nich przeznaczono na salę gimnastyczną. Oddano we wsi świetlicę do użytku, bardzo dobrze jest wyposażona biblioteka gromadzka, utworzono czytelnię obok biblioteki. Na otwarciu były władze powiatowe i wojewódzkie (duży wkład pracy kierownika Janusza Wojewódzkiego jako przewodniczącego PKFJN przy nadzorze budowy).

 


1962

Oddanie pomnika wystawionego Kościuszkowcom pod opiekę młodzieży szkolnej, dokument przekazania wręczono kierownikowi szkoły. W domu kultury postanowiono założyć centralne ogrzewanie.

 


1964/65

12.04.1964 r. Rozpoczęto budowę sali gimnastycznej, budowano w czynie społecznym. Pojawiły się trudności – nie można było sporządzić planów gdyż ówczesne władze powiatowe nie wyrażały zgody.

Odczuwało się brak sal lekcyjnych, niektóre klasy uczyły się na poddaszu. Przy szkole istnieje drużyna piłkarska.

X 1964 r. Została oddana do użytku sala gimnastyczna (ze starej szopy wybudowano nowy obiekt z centralnym ogrzewaniem i kanalizacją, założono też centralne ogrzewanie w budynku koło sali gimnastycznej. Kierownik szkoły czynił starania, by rozbudować szkołę (wyjeżdżał w sprawie realizacji swoich planów do Słupska, Koszalina i Wałcza) władze powiatowe „krzywo na to patrzyły”.

20. 04. 1965 r. Rozpoczęto prace przy budowie szkoły, wydatna pomoc zaznaczyła się ze strony Zakładu Kruszyw Mineralnych w Krępsku. Pieniądze z ziemi SPR przeznaczono na budowę szkoły.

 


1965/66

1. IX. 1965 r. Między budynkami dwu starych szkół zaczęły wznosić się nowe mury. Było duże zaangażowanie kierownika szkoły Janusza Wojewódzkiego. Często brakowało cementu i materiałów budowlanych. Młodzież szkolna oczyszczała cegły przywiezione z rozbiórki. Prace były prowadzone w czynie społecznym, pomagali pracownicy PGR i rodzice.

 


1966/67

IX 1966 r.

W rozbudowanej szkole uzyskano 3 sale lekcyjne, pracownię, kuchnię, magazynki, łazienkę zaopatrzoną w natryski.

 


1967/68

Rozpoczęto prace przy rozbudowie  budynku szkolnego nr 3, dobudowywano piętro. Kierownik szkoły uzyskał fundusze na rozbudowę ze SFBS, szkoła otrzyma dwie izby lekcyjne, pokój nauczycielski, klub sportowy, przebudowuje się też dwie sale. Lekcje odbywały się w tym czasie w pracowni (w suterenie), na korytarzach.

V-VI 1968 r.

Prace kończyły się, z daleka widoczne były duże okna, budynek wyróżniał się w owym czasie nowoczesnością na tle wsi (powstał ze starej „chałupy” z pruskiego muru).

 


1968/69

4. IX. 1968 r.

Nastąpiło otwarcie budynku nr 3.

 


1969/70

XI 1969 r. Rozpoczęto budowę domku dla rodziny nauczycielskiej, zrobiono wykopy pod dwa dwurodzinne domki. Nauczyciele mieszkali w mieszkaniach wynajętych na wsi (jednocześnie budowano internat dla ZSR). Budowy finansowała p. I. Śródka z Koszalina – sekretarz SFBSiI.

 

VI 1970 r.

Oceniono wówczas, że warunki lokalowe były trudne, dwa budynki, a wejść do klas szkoły podstawowej nie zajętych przez ZSR – 4, przejście z jednego do drugiego budynku przez ulicę (było niebezpieczne przy nasilonym ruchu drogowym). Nauka była prowadzona na dwie zmiany, zajęcia kończyły się nawet o godzinie 16.30. W tym roku zrobiono inwentaryzację majątku, który wynosił około 450 tys. zł., bez wyceny budynków i ziemi (brak było dokładnego podziału między ZSR a szkołę podstawową).

 


1970/71

Brakowało dobrych mieszkań dla nauczycieli, na poddaszu mieszkały dwie rodziny nauczycielskie. Dwie rodziny mieszkały w mieszkaniach wynajętych, część osób dojeżdżała z Piły.

 


1972

Uzyskano zgodę od inspektora oświaty w Wałczu, Jeneralczyka, na staranie się o fundusze na budowę domu dla nauczycieli, uzyskano z SFBiI 300 tys. zł. Na dom czterorodzinny oraz remont mieszkania. Zrobiono wykopy przy pomocy ZSR i J. Wojewódzkiego. Od 1951 r. Żaden z nauczycieli nie korzystał z wczasów.

 


(1972-1978  – brak danych)

 


1978/79

Warunki były dość trudne, remontu nie skończono: zrobiono dachy we wszystkich budynkach, wymieniono kaloryfery, były trudności ze zdobyciem wykonawców oraz finansów. Remont prowadziła i finansowała Dyrekcja Zbiorczej Szkoły Gminnej w Szydłowie. Młodzież musiała korzystać z bardzo starych pomocy naukowych. Otrzymano pomoce i meble od klas młodszych.

 


1980/81

Szkoła odczuwała brak porządnych tablic, stare były bardzo zniszczone, zdjęto je podczas malowania. Na nowe Zbiorcza Szkoła Gminna w Szydłowie nie miała pieniędzy. Korzystano ze starych, zniszczonych tablic, które były oparte na krzesłach i stolikach. W czasie przerwy jesiennej (29 IX – 3 X) młodzież szkolna pracowała w lesie (zbiór kamieni i korzeni w celu przygotowania terenu pod szkółkę leśną. Nadleśnictwo Zdrojowa Góra, w zamian miało zakupić nowe tablice. Otrzymano stare stoliki i krzesła ze szkoły nr 2 z Piły. Szkoła odczuwała ciągły brak pieniędzy do tego stopnia, że były nawet problemy z przewiezieniem przekazanych mebli. Poratowało szkołę Nadleśnictwo Zdrojowa Góra, które wcześniej po podpisaniu porozumienia stało się zakładem opiekuńczym. Nauczyciele otrzymali szafę do pokoju nauczycielskiego.

Zakład opiekuńczy zaczął wycofywać się z obietnicy zakupu tablic, pojawiły się trudności z uzyskaniem odpowiedniego rachunku, który byłby honorowany w zakładzie – rachunek mógłby być na tablice ostrzegawcze, a nie szkolne, nie było też możliwości przywiezienia ich z CEZASU z Poznania (wysokie koszty). Tablice zakupiła w końcu Zbiorcza Szkoła Gminna w Szydłowie (I 1981 r.)

 


(1981 – 1982  - brak danych) 

 


Wykaz kadry kierowniczej od 1945 r.

 1.

 Hieronim Synator 

 VII 1945 r. – I 1946 r. 

 2.

 Józef Mituta

 IX 1946 r. – 1950 r.

 3.

 Teresa Rutkowska  1950 1951 r.

 4.

 Wanda Wojewódzka  1951 – 1952 r.

 5.

 Janusz Wojewódzki  1952 – IV 1969 r.

 6.

 Wanda Wojewódzka  IV 1969 r. – 1982 r.

 7.

 Anna Brzozowska p. o. dyr.  1978/79

 8.

 Anna Brzozowska p. o. dyr.  IX-XI 1980 r.

 9.

 Jan Dzidzul  1982 – 2001 r.

10.

 Jolanta Baran   od 2001 r.

 

Zastępcy dyrektora
 1.  Maria Kowalska (społ.) 

 1982/1983 – 1987/1988

 2.   Maria Kowalska   1988-91
 3.  Barbara Bryła  1991-95
 4.  Jolanta Baran   1998/99
 5.  Elżbieta Sulich-Bekta   1999-2001
 6.  Małgorzata Kajewska  1999-2001
 7.  Barbara Bryła  2001-2007
 8.  Ewa Żychlińska  od 2001
 9.  Beata Taracińska  2007-2010

 

 

Opracowanie na podstawie kronik szkolnych - Ewa Żychlińska.