DZIEŃ LALKI

13 czerwca 2020 r. uczniowie klasy II wykonali i podarowali lalki swoim bliskim. Wierzymy, iż obdarowanie kogoś własnoręcznie wykonaną lalką sprawi mu dużo radości.

Nasze lalki były  inspirowane różnymi kulturami z całego świata, wykonane są z niedrogich, prostych materiałów.

Okazją był obchodzony Światowy Dzień Lalki, który ogłoszony został 1986 roku przez amerykańską kolekcjonerkę lalek Mildred Seeley a obchodzimy jest w drugą sobotę czerwca. Jedną z proponowanych przez kolekcjonerkę form świętowania jest obdarowywanie bliskich lalką. Przez formę obchodów tego wyjątkowego dnia Seelely chciała zwrócić uwagę nie tylko na lalki same w sobie, ale również uczcić ideę opiekowania się i miłości otrzymywanej od ludzi, którzy podarują komuś lalkę.
 Trudno wyobrazić sobie zabawkę, która służyłaby nam wierniej niż lalka. Lalki towarzyszą ludziom od wieków, niezależnie od statusu materialnego, wieku, miejsca urodzenia czy koloru skóry. Są powierniczkami dziecięcych trosk, strażniczkami sekretów, pomagają radzić sobie z  tęsknotą, dzielą z nami radości, pilnują bezpieczeństwa podczas snu, a w niektórych kulturach chronią od złych mocy i demonów. Dzięki swemu fizycznemu podobieństwu do  człowieka, lalki zajmują szczególne miejsce w wielu kulturach świata. Nie zawsze służyły do zabawy – owiane magią i  tajemnicą pierwotne lalki w wielu miejscach na świecie uczestniczyły w obrzędach. W XVI-wiecznej Europie drewniane lalki obrazujące świętych, były przedmiotem kultu religijnego, a w starożytnym Egipcie, Rzymie czy Grecji wkładano je zmarłym do grobów. Śledząc losy lalek w  różnych częściach świata, możemy obserwować zachodzące na przestrzeni wieków przemiany kulturowe. Dzięki tym zabawkom etnolodzy poznają światopogląd, zwyczaje, życie codzienne i  panującą w danych czasach modę. Pierwsze odnalezione lalki datowane są na VII wiek przed naszą erą, i co ciekawe, zabawki te miały ruchome ręce i nogi. Najstarszą lalką odnalezioną na  terenie Polski (w Wolinie) jest pochodząca z czasów pomiędzy IX a XII wiekiem prosta figurka wykonana z patyka. Takie lalki nazywano łątkami od materiałów, z których były wykonywane – łodyg, kijów czy patyków. Dawniej lalki powstawały z rzeczy łatwo dostępnych w danym regionie – patyków, gliny, drewna, kości, skór zwierząt czy kawałków materiałów. Wraz z czasem oraz rozwojem techniki lalki przybrały postać coraz bardziej zbliżoną do człowieka. Otrzymały pierwsze ubrania, które można zmieniać, a nawet dorobiły się domów, mebli oraz rozmaitych akcesoriów. Dzięki zabawie lalkami dzieci na całym świecie uczą się wyrażać emocje, ćwiczą wyobraźnię, a także, odgrywając sceny znane im z najbliższego otoczenia, przygotowują się do dorosłego życia.

Wśród naszych lalek najczęściej pojawiały się:

  • motanki - lalki mające charakter magiczny – dawniej wierzono, że potrafią spełniać życzenia, przynoszą szczęście oraz chronią od złych mocy. Motanka nazwę swoją wzięła od charakterystycznego sposobu wykonania, czyli motania (wiązania) różnych materiałów;
  • podróżki - lalki opiekujące się podróżnymi;
  • żadanice - lalki spełniające życzenia;
  • ziarnuszki -  lalki wypełnione ziarnami, np. zbożem, gryką, ryżem czy grochem. Są opiekunkami gospodarstwa domowego, zapewniają dobrobyt i  dbają o to, żeby nikt z domowników nie był głodny.

Zachęcamy wszystkich do wykonania lalki dla siebie lub dla kogoś bliskiego.

 

Red. T. Mierzwa

Opublikowano: 15 czerwca 2020 07:17

Kategoria: Aktualności

Zdjęcia:

Wyświetleń: 98

Wszelkie prawa zastrzeżone © Zespół Szkół im. Władysława Stanisława Reymonta w Starej Łubiance

Realizacja: Superszkolna.pl

Zaszyfrowany adres tej strony